Zbiegły więzień, łamiąc prawa gościnności, zabija psa chłopca, którego dziadek udzielił mu schronienia. Umieścił ostry kawałek metalu w kawałku mięsa. Przybyła policja i zastrzeliła psa. Chłopiec wyrósł na małego, żałosnego, absurdalnego, zezowatego mężczyznę, który podczas ratowania psa odmroził sobie genitalia i nie może mieć dzieci, na co jego żona bardzo narzeka. Pracuje jako kierowca. Transportując białe pianino z kołchozu do klubu, zjeżdża z drogi, żeby nie przejechać owiec, a samochód wpada do rzeki. Biały szczeniak wszędzie za nim podąża, a wokół niego nieustannie dzieją się upiorne i zabawne historie. Ale żyje swoimi marzeniami, pisze wiersze, a jego jedynymi przyjaciółmi są psy — zostaje wyrzucony z pracy, a żona go opuszcza. Nadchodzi prawdziwe nieszczęście — wojna.