Mercedes własnymi rękami zbudowała pierwsze szklarnie w San Agustín. Dziś jest już staruszką, a Andaluzja dawno stała się warzywnym zagłębiem Europy — stąd pochodzi 90% słodkiej papryki trafiającej do naszych supermarketów z tak zwanego plastikowego wybrzeża. To dochodowy interes — ale nie dla rolników z San Agustín, którym przypada znikoma część zysków. W rezultacie wielu z nich zatrudnia za grosze nielegalnych imigrantów z Afryki. Sytuację pogarsza tajemniczy wirus, który zagraża uprawom — sprawa zyskała miano „kryzysu ogórkowego”. W dziewięciu rozdziałach trzej filmowcy ukazują wieś i jej mieszkańców, odsłaniając mechanizmy funkcjonowania uprzemysłowionego rolnictwa — przedstawiając inne oblicze południowej Hiszpanii, dalekie od wizerunku imprezowego raju pełnego plaż. Podobnie jak branża turystyczna, uprawa warzyw spotyka się z krytyką za przesadną skalę. Ale kto tak naprawdę jest czarną owcą?