Węgierski zespół z wielkim entuzjazmem i pasją gra amerykańskie rockandrollowe i bluesowe przeboje, ale sukces zdaje się go omijać. Telewizja i radio nie puszczają jego utworów, a czasem nawet publiczność po prostu siedzi i popija piwo. Trzeba coś zrobić, więc lider zespołu (Lóránt Schuster) wpada na świetny pomysł: napisać i grać dla ludzi piosenki o nich samych, a nie o życiu jakichś egzotycznych, lecz nazbyt odległych ludzi. „Przenosimy się z Tobacco Road na ulicę Retek”. W okrojonym składzie i z drugim wokalistą (Gyula Deák „Bill”) zespół odkrywa to, czego wcześniej nie potrafił pokazać ludziom. Bogate, nowe brzmienie potrafi wreszcie wyrazić ducha bluesa i rocka znacznie lepiej niż słowa z jakichkolwiek słowników — oto blues z Kőbányi.