W swoim filmie Walden (Nagroda Specjalna Jury w Konkursie Filmów Dokumentalnych, KVIFF 2018) Daniel Zimmermann uchwycił paradoksalną wędrówkę drewna z Europy do brazylijskiego lasu deszczowego, by zwrócić uwagę na absurd zglobalizowanego świata. Szwajcarski konceptualista poświęca teraz Spheres dekonstrukcji ego artysty. Na polu niedaleko osiedla mieszkaniowego mężczyzna szykuje się do wyrzucenia w powietrze długiego, cienkiego drąga, rozpoczynając w ten sposób metaforyczną podróż w głąb siebie. Ten wyróżniający się formą film przygląda się szczegółom otoczenia, podczas gdy kamera powoli i nieprzerwanie wykonuje obrót o 360°. Widzowie zostają natomiast zaproszeni do skierowania uwagi do wewnątrz, by zajrzeć pod społecznie i kulturowo uwarunkowaną zewnętrzną powłokę ludzkiej osobowości.