Ziuta, Polka, Żydówka i ocalała z II wojny światowej, była niezwykłą kobietą, która budziła szczególne oddanie. Jej zaangażowanie polityczne i udział we wspieraniu konspiracyjnej walki były nie tylko cnotą, lecz także jej bezpośrednią, niemal biologiczną częścią. Będąc zaledwie nastolatką, Ziuta wykazała się determinacją i niezłomnością, by przeciwstawić się wygnaniu, ratując matkę i inną rodzinę przed śmiercią podczas ucieczki. Mimo grozy i trudów zachowała wdzięczność za życie. Te cechy, a także jej szczególne poczucie humoru, przenikają jej historię, nawet w rozdziałach poświęconych bolesnym tematom: śmierci ojca, jej szaleństwu; próbie samobójczej na Morzu Kaspijskim i decyzji o wyjeździe do Meksyku, gdzie odbudowała swoje życie i mieszkała wśród artystów, pisarzy, tancerzy i filmowców w okresie wielkiego rozkwitu kultury w tym kraju, a nawet wystąpiła jako aktorka w kilku filmach. .