Film rozpoczyna opowieść, w której animowane figurki w miniaturowych sceneriach odtwarzają dzieciństwo Fidy podczas wojny. Następnie przechodzi do konwencji dokumentalnej, ukazując serię rzeczywistych konfrontacji między Fidą a byłymi milicjantami, którzy poruszają małymi figurkami. Materiał z miniaturami staje się pomostem między różnymi subiektywnymi opowieściami, wzbogacając historię zbiorową o indywidualne szczegóły. Okazuje się, że doświadczenie tej przestrzeni konfrontacji ma działanie oczyszczające. Narracja porusza się między różnymi rzeczywistościami i wymiarami czasu.