Włoskiego reżysera tego filmu można scharakteryzować jako twórcę bardzo surowego stylu, połączonego z elementami fetyszu. Sceny analne to te, w których Susi Medusa Gottardi najbardziej się skupia, i na długo zapadną wam w pamięć ze względu na drapieżny sposób, w jaki zostały zrealizowane. Zrozumiecie, dlaczego nazywają ją Meduzą: wystarczy jedno spojrzenie na jej filmy, a skamieniejecie! Stary rozpustnik na łożu śmierci przyjmuje wizytę prawego przyjaciela, lecz zamiast żałować sposobu, w jaki przeżył życie, z dumą opowiada kilka historii z Quail, w których odbiły się wpływy jego siostry, istoty o niejednoznacznej seksualności.