Gruźlica występuje u ludzi od czasów starożytnych. Szczątki szkieletów wskazują, że prehistoryczni ludzie chorowali na gruźlicę, a gruźlicze zmiany znaleziono w kręgosłupach mumii z lat 3000–2400 p.n.e. Choć ta śmiertelna choroba może budzić traumatyczne skojarzenia z hordami zakażonych ludzi z początku XX wieku, dziś powraca z mściwą siłą, zarażając nawet jedną trzecią światowej populacji. W 1905 roku Robert Koch otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny za odkrycie prątka gruźlicy. Prześledzimy sukcesy i porażki człowieka, którego spuścizna do dziś wywiera wpływ na mikrobiologię i choroby zakaźne. Optymizm z 1982 roku, że gruźlica zostanie wyeliminowana do 2010 roku, nie jest dziś bliższy rzeczywistości niż ogłoszenie przez Kocha odkrycia lekarstwa w 1882 roku. Pojawienie się AIDS i ewolucja wielolekoopornych szczepów prątka gruźlicy w wielu przypadkach cofnęły nas do czasów, gdy leczenie objawowe w sanatoriach było jedyną dostępną metodą.