Tego lata trzy kobiety w Hollywood mówią do kamery (z kodą rozgrywającą się sześć miesięcy później). Sara jest reżyserką castingu; jej monologi są skierowane do Samsona (jej niewidomego synka) i do Holly Hunter. Opowiada o tym, że jej mąż odmawia dotykania ich syna, oraz o odkryciu jego romansu. Gina jest masażystką — beztroską, skupioną na sobie i knującą, jak ukraść energię hollywoodzkim graczom. Często wspomina swoją zmarłą siostrę Wandę, porwaną przez ich ojca. Phyllis, wykorzystywana seksualnie przez ojca jako nastolatka, zwraca się do swojego syna Erica. Jest producentką i pracuje nad remakiem „Teorema” Pasoliniego. Gdy projekt się rozpada, ona również. Wszystkie trzy nucą lub śpiewają „You made me love you”.