Ludzkie oko, ludzka postać, ludzka twarz — to trzy centralne obrazy tej awangardowej kolażowej kalejdoskopowej kompozycji złożonej ze zmieniających się i rozczłonkowanych obrazów, przeobrażających się kolorów i pulsujących rytmów. Pod koniec na krótką chwilę pojawia się drzewo, a ptaki przelatują — najpierw białe, potem czerwone i niebieskie. Celtyckie węzły przechodzą jedne w drugie. Obrazy zaczynają przypominać testy Rorschacha, choć nastrój pozostaje niespokojny za sprawą szybko zmieniających się obrazów i ścieżki dźwiękowej.