Night Journey, spektakl taneczny, miał premierę zaledwie dwa i pół roku po Appalachian Spring i jest jego bliskim kuzynem. On również zawiera narrację strumienia świadomości: Jocasta, która ma właśnie popełnić samobójstwo, wspomina to, co się jej wydarzyło. On również zawiera pełne introspekcji solówki, przeplatane tańcami zespołowymi. Tutaj jednak zespół stanowi mroczniejszy element. Tak jak fabułę zaczerpnięto z greckiej tragedii, tak corps de ballet jest odpowiednikiem chóru greckiej tragedii. Mówi nam, co mamy czuć: przede wszystkim strach. W tym dziele Graham doprowadziła swoją zwyczajową oszczędność do granic możliwości.