Za The New York Times: „Le Temps Detruit” to oszczędna, oniryczna opowieść o pierwszym roku II wojny światowej, utrwalona w listach wysyłanych do domu przez trzech francuskich żołnierzy, z których każdy zginął wkrótce po tym, jak „dziwna wojna” dobiegła końca wraz z niemiecką ofensywą w maju 1940 roku. Jednym z nich był ojciec reżysera filmu. Dwaj pozostali to Paul Nizan, pisarz i komunista, który rozczarował się marksizmem po podpisaniu paktu Hitler–Stalin, oraz Maurice Jaubert, kompozytor, który napisał muzykę do wielu filmów, w tym do „Zero de Conduit” Jean Vigo.