Głucha tancerka Go Ara porusza się po świecie, w którym aparaty słuchowe pozwalają jej nawiązać jedynie częściowy kontakt z dźwiękiem. Niuanse mowy pozostają poza jej zasięgiem, a muzyka, która napędza jej taniec, wydaje się frustrująco odległa. Mimo tych przeszkód Go Ara wyrusza w głęboką podróż — macierzyństwo. Prześladowana przez wspomnienia dziecięcych drwin podczas lekcji muzyki, od dwudziestu lat nie śpiewała. Narodziny dziecka budzą jednak uśpione od dawna pragnienie. Po raz pierwszy od dwóch dekad Go Ara śpiewa kołysankę. Ten prosty gest na nowo rozbudza jej miłość do muzyki, skłaniając ją do odkrywania nowych obszarów twórczości i tworzenia pejzażu dźwiękowego, który jest wyłącznie jej własny.