Jeremia Juunas Kirotaja walczył w Afganistanie; 21 lat później wraca do Estonii na pogrzeb ojca. Przeszedł na islam, a jedyną więzią z ojczystą ziemią jest dla niego dźwięk płaczu jego córki Angel, który dawno temu usłyszał przez telefon. Jeremia zaczyna szukać swojej rodziny. Codziennym życiem — o ile w ogóle można je nazwać życiem — zakurzonego i opuszczonego miasteczka kierują kobiety, ponieważ mężczyzn prawie już nie ma. Mimo to kobiety zdają się mieć nadzieję, że Jeremia zdoła coś zmienić, by uwolnić je od paraliżującego poczucia pustki.