Dzielnica Prenzlauer Berg w dawnej części Berlina Wschodniego była szczególnie wyrazistym przykładem „krótkiego lata anarchii”, które nastało po upadku Muru. Ten radosny, pełen łez łabędzi śpiew to pastisz tańczących seniorów, rozbawionych bohemistów, transwestytów z Zachodu i bałkańskich muzyków. Poważniejszy ton nadają wypowiedzi kobiet na odpowiedzialnych stanowiskach: pracownice państwowej fabryki tekstyliów i właścicielka sklepu odzieżowego obawiają się o swoją finansową przyszłość, podczas gdy szefowa baru Konnopke z radością przyjmuje pierwszą zapłatę w markach zachodnioniemieckich.