Golondrina, człowiek ze wsi o mocno ugruntowanych wartościach, o którym mówi się, że zainspirował zambę „Mi luna cautiva” (Moja zniewolona księżycowa), wraca do wioski w podeszłym wieku. Zamierza zmierzyć się z dawnym rywalem o miłość kobiety, która już nie żyje, lecz obaj widzą jej wierne odbicie w jej córce.