Piąta rano, ulice wciąż puste; Puebla przypomina miasto duchów. Biurowce trwają w ciszy, fabryki zdają się uśpione, kościoły są zamknięte, maszyny śpią, sklepy mają opuszczone rolety — aż dzwonnice, niczym budzik i podkreślając głęboką religijność miasta, rozbrzmiewają, jakby odpowiadały sobie nawzajem, budząc mieszkańców. Rozpoczyna się symfonia. Współczesny portret Puebla, zestawiający nowoczesny rozwój z dziedzictwem miasta i codziennym życiem jego mieszkańców. Film, inspirowany awangardowymi teoriami kina, takimi jak miejskie symfonie Vertova i Ruttmanna, oddaje istotę miasta, które zmierza naprzód. Ten dokument ukazuje codzienne życie miasta, które nieustannie się rozrasta, dążąc do realizacji wizji nowoczesności, stopniowo zapominając o swojej kolonialnej przeszłości i odrzucając to, co nie pasuje już do nowych modeli życia w społeczeństwie Poblano.