Bohaterem filmu jest Tomasz Machciński, człowiek o stu twarzach, a właściwie o twarzy jednej, ale takiej, która jest tworzywem i zarazem dziełem sztuki. Machciński fotografuje się ucharakteryzowany na znanych ludzi. Sierota, przez całe życie poszukuje swojej tożsamości. Jest twórcą specyficznej dziedziny sztuki, która łączy w sobie elementy charakteryzacji z aktorstwem. Potrafi wcielić się w każdą nieomal postać współczesną lub historyczną. Na kanwie biografii i kreacji Machcińskiego powstaje drugi „podskórny” wątek filmu, którego projekcja odbywa się w świadomości widza — dotyczy on problemów egzystencjalnych. Mówi o ludzkich niepokojach, potrzebie zrozumienia, wiecznym dążeniu do samopoznania o roli przypadku w życiu i niemożności spełnienia.