Alaric tak bardzo kocha Brooksa, że go nienawidzi. Tak bardzo go nienawidzi, że go kocha. Nienawidzi tego, że go kocha, i kocha to, że go nienawidzi. Ale przede wszystkim rozumie, że Brooks go potrzebuje. W przeciwieństwie do Brooksa Alaric rozumie, jak działa życie, i wie, jak to jest na nie pracować. Brooks wszystko dostał na tacy. Choćby Alaric nie wiem jak bardzo się starał, nigdy nie będzie miał tego, co jego kolega z klasy ma od urodzenia. Ale Alaric ma Brooksa. Ma jego zaufanie. Ma jego ucho. I trzyma popularnego chłopaka w garści. Wystarczy, że pociągnie za sznurki. Brooks jeszcze tego nie rozumie. Ale zrozumie.