Dziewczyna uwięziona w pętli czasu pozostawia swoją replikę AI, by ta przeżywała wciąż na nowo jej ostatnie dni. Glitche i wypalone napisy ujawniają rozbitą perspektywę maszyny, aż pętla przenosi się na prawdziwą dziewczynę — zacierając granicę między pamięcią, kodem a świadomością. „Film opowiedziany z perspektywy pamięci uwięzionej sztucznej inteligencji wizualnie ulega zakłóceniom, gdy próbuje ona «uciec», między innymi za sprawą zakodowanych mignięć klawisza «ESC»”.