12 października 1994 roku — w Brazylii obchodzono wtedy Dzień Dziecka — Ramires zapalił swoją pierwszą działkę cracku. Miał zaledwie 14 lat. Niemal połowę życia spędził, trafiając do więzienia i wychodząc z niego, sam dopuszczał się niezliczonych aktów przemocy i padał ich ofiarą. Już od najmłodszych lat czuł się inny niż pozostali, a strach zawsze wiernie mu towarzyszył — i nadal daje o sobie znać. Od szkolnych dręczycieli, przez lanie, które jako mały chłopiec dostawał od ojca, po pobicia przez policję w dorosłym życiu — Ramires opowiada historię swojego życia na opak, utraconych miłości i tego, co znaczy być outsiderem w społeczeństwie, które odrzuca i karze wszelkie odstępstwa od normy.