Marife, która przez czterdzieści lat mieszkała samotnie w górskim domu w regionie Morza Czarnego, została porzucona przez Ilyasa, w którym zakochała się w młodości, z powodu choroby, na którą zapadła, gdy planowali ślub. Choroba ta była intrygą Yahyi, który potajemnie kochał Marife, mającą ujawnić prawdziwe oblicze Ilyasa. Gdy Marife traciła urodę za sprawą zatrutego miodu, którym ją karmiono, miłość Ilyasa do niej wygasła wraz z tą urodą. Ilyas niemal uciekł z miejsca, w którym mieszkał, a Marife zamknęła się w pełnej gniewu samotności. Czterdzieści lat później syn Ilyasa, Ateş, przywiózł ciało ojca do Trabzonu. Wolą jego ojca było, aby pochowano go w ogrodzie Marife. Jednak reakcja Marife na tę wolę była pełna gniewu.