Na rogu ulicy w mieście sterta wyrzuconych śmieci otacza dwa kontenery. Stary materac zaczyna mówić ze smutkiem: „Mówią, że jestem brudny...”. Dołączają do niego inne śmieci, dzieląc się powodami, dla których zostały wyrzucone. Wtedy wiatr porywa gazetę, która zdaje się tańczyć w świetle latarni ulicznej. Zainspirowane tym śmieci zaczynają patrzeć na siebie pozytywnie. Ich entuzjazm przeradza się w widowisko pełne śpiewu i tańca.