Naked Blue powstał we współpracy z Oumy Bruni Garrel, protagonistką filmu, oraz Devonté Hynesem, który skomponował jego ścieżkę dźwiękową (wykonaną przez Budapest Scoring Orchestra). Z tej współpracy wyłania się dzieło o zaskakującej intymności, śledzące choreografowane ruchy 13-letniej wówczas Oumy na planie pomalowanym na podwodny błękit, gdy tańczy przed lustrami i pozdrawia wyimaginowaną publiczność. W blasku oślepiających reflektorów i przy narastającej muzyce jej występ przywodzi na myśl próbę ekranową lub film taneczny — jednak powstałe dzieło wyzwala się z ramy proscenium typowej dla tych gatunków. — Museum of Modern Art