Najbardziej problematycznym aspektem filmów Zsolta Kézdi-Kovácsa jest motyw polityczny w The Right to Hope, niezrozumiały z dziecięcej perspektywy i dlatego zakłócający jedność duszy. Film działa równie dobrze bez niego, a właściwie sprawdza się bez elementu logicznej niespójności, który wprowadza on do fabuły. Wszystko to uwydatnia rzadki w tym okresie walor reżyserski. Zsolt Kézdi-Kovács potrafi dramatyzować konflikty osobiste wynikające wyłącznie z wnętrza człowieka.