„Nie rezygnuj ze swojego marzenia” — tak brzmi piosenka Demjén Ferenca, a Gyuri galopuje na białym koniu przez bezkresne pola. Młody operator dźwigu mieszka w małym pomieszczeniu gospodarczym, gdzie musi wieszać krzesło na ścianie, a kran kapie. Poranki musi dzielić ze swoimi dwoma wymarzonymi „łowcami mężczyzn” — ojcem i bratem, którzy czują, że jego pragnienia i ambicje sprawiają, iż do nich nie pasuje.