Po raz pierwszy od sześciu lat Barbara Morgenstern, pionierka niemieckiego elektronicznego popu intymnego, pracuje nad nowym albumem. Jej laptop stoi na pudełku po butach, w zaciszu własnego domu znajduje pierwsze wersy i harmonie: „Lubię być sama” — zaczyna się jedna z piosenek. Dołączają do niej kolejno kolejni muzycy. Intuicyjne pomysły nabierają kształtu. Otworzyło się okno. Potem przychodzą aranżacje, próby i nagrania. Krok po kroku muzyka wkracza w przestrzeń publiczną, powstają obrazy, teledyski i narracje. Pojawiają się pytania: nowy początek czy powrót do korzeni? Nowe Biedermeier czy ostry komentarz polityczny? Im większy zespół, tym bardziej ryzykowna rezerwacja koncertów. Im bardziej pogrążone w kryzysie otoczenie, tym bardziej kojące jest tworzenie muzyki.