Ten film to opowieść o sklepie monopolowym z przylegającym do niego barem. Pokazuje uczucia przed wejściem do sklepu monopolowego i po spożyciu alkoholu, gdy wychodzi się z baru, a także wszystko, co dzieje się wewnątrz i na zewnątrz. Film nie zachęca ani do picia, ani do abstynencji i nie niesie żadnej nauki. To jedynie obraz tego, co dzieje się wewnątrz i na zewnątrz sklepu monopolowego, jak twierdzi reżyser Kamalakannan[8]. W małej wiosce urządzono Kalyana Mantap jako sklep monopolowy z przylegającym do niego barem. Zaangażowano w to miejscowych mieszkańców, poproszono ich, by zostali tam przez dwadzieścia dni, i nakręcono tam wszystkie ujęcia. Jeszcze tej samej nocy zmontowany materiał pokazano im, a także przeprowadzono dla nich szkolenie, jak opowiada reżyser filmu Kamlakannan. Operator Sumee Baskaran pracował z kamerą N7, a ujęcia wyszły znakomicie, jak sam mówi.