Flávio, aktor przechodzący kryzys małżeński, wraca do domu matki, przygotowując teatralny recital inspirowany książką Gastona Bachelarda „Poetyka marzenia”. Zdesperowany, by znaleźć scenę, na której mógłby wystąpić, zaprezentuje dzieło na ulicach Recife jako poetycki manifest. Jest rok 2016, Brazylia pogrąża się w kryzysie politycznym, a artysta zatapia się w swojej sztuce, jedynej utopii, jaka mu pozostała. Podczas tej podróży obserwujemy serdeczną, choć niekiedy napiętą relację matki i syna oraz chwile głębokiego smutku Flávia, spotęgowane procesem impeachmentu Dilmy Rousseff, który ogląda w telewizji i który będzie miał poważne konsekwencje dla życia wszystkich. Metonimia najnowszej historii Brazylii.