Ashgari Bai jest jedną z najstarszych żyjących przedstawicielek wymierającej sztuki drupadu, najbardziej ortodoksyjnej formy hindustańskiej muzyki klasycznej. To opowieść o jedynej kobiecie, która poświęciła się tej surowej i pełnej głębi formie muzyki i została uhonorowana nagrodami państwowymi, w tym Padmashree. Paradoksalnie jednak dziś pozostaje osobą niemal nieznaną i samotną, zmagającą się z ogromnymi przeciwnościami w małym miasteczku w indyjskim stanie Madya Pradesh. Ukazując jej błyskotliwość, bezpośredniość, urok i niezłomność, dokument ten przedstawia cenny skarb Indii, który upiera się, by żyć na własnych warunkach.