Artysta performatywny, Morgan Prescott, przez cały rok, co miesiąc, przez 40 minut siedzi na drewnianym krześle na końcu parku Tommy Thompson w Toronto. W ścieżce dźwiękowej słychać odgłosy parku oraz stronę rozmowy telefonicznej, którą Morgan prowadzi w danym miesiącu. To dokument uchwycony w długim czasie naświetlania, ukazujący jedną osobę przechodzącą przez kolejne pory roku swojego życia. Co się dzieje, gdy odmawiamy sobie znajomych pocieszeń, jakie dają narracja i montaż — czy nasze wnętrze jest w stanie znieść własne prawdziwe odbicie?