Bardziej niż czegokolwiek pragnę wznieść się z tobą w powietrze i dzielić arenę – tak można opisać choreografię łotewskich tancerzy Artūrs Nīgalis i Mārīte Supe, w której wytańczone zostają niemal dwa życia. W otwartym w 1888 roku i obecnie zrekonstruowanym budynku Riga Circus wirują niekończąca się tęsknota, łzy, pełna emocji ekwilibrystyka, prawda i dwoistość. Czy nasze relacje również osiągnęły cyrkową amplitudę? Estoński reżyser Pulk zdaje się znaleźć odpowiedź na to pytanie.