Jak można odczuwać ból kogoś innego? Bohaterem tego filmu jest autystyczny chłopiec. Jego życie dzieli się między mieszkanie z łuszczącymi się ścianami na obrzeżach wielkiego miasta a szpital psychiatryczny. Anton pojawia się w kadrze w chwili, gdy ma zostać pacjentem stacjonarnej placówki neuropsychiatrycznej, miejsca, w którym ludzie z diagnozą taką jak jego nie żyją długo. Autor, kamera, bohater. Dystans między nimi kurczy się z każdą mijającą minutą i autor musi wejść w kadr, stając się postacią w tej historii. Nie jest to jednak opowieść o tym, jak jedna osoba pomogła drugiej, lecz o tym, jak jedna osoba rozpoznała siebie w drugiej. O tym, że w każdym z nas żyje Inny, którego musimy codziennie niszczyć w sobie, aby przetrwać.