Przejmujący teatralny spektakl przywołujący wspomnienia, w którym aktorzy i ich manekinowe sobowtóry odtwarzają pięć epizodów — od wesela po Ostatnią Wieczerzę — rozgrywających się w klaustrofobicznym pokoju w rodzinnej wsi reżysera, Wielopolu. Poprzez powracające motywy, lustrzane postacie i żywą scenę, którą Kantor nieustannie „resetuje”, spektakl zlewa przeszłość z teraźniejszością, życie ze śmiercią, tworząc surrealistyczną rekonstrukcję osobistej i zbiorowej historii.