Najnowszy film Henry’ego Hillsa składa się z materiałów zarejestrowanych z jadącego pociągu podczas jego podróży z domu w Wiedniu do pracy profesora w FAMU w Pradze. Ponad dziesięć lat dojazdów skondensowano w dziesiątkach ujęć torów kolejowych, z których każde zilustrowano innym utworem, od Eduarda Artemyeva po Kraftwerk. Zgodnie z trwającymi od dziesięcioleci badaniami Hillsa nad rytmem w filmie, zwyczajna trasa Wiedeń–Praga zostaje za sprawą szybkiego montażu przekształcona w muzyczną fantazję o geometriach w ruchu; radosną, osobistą wariację na temat motywu par excellence kina: pociągu.