Światło jest fascynującym zjawiskiem. Bez światła nie byłoby kina, filmu ani życia. Światło znajduje się więc u początku wszystkiego, a jednak pozostaje niewidoczne dla oka, dopóki nie zetknie się z materią. Ten moment jest – całkiem dosłownie – punktem wyjścia najnowszego dzieła Thomasa Riedelsheimera, gdyż wiosenny spektakl tęczowych skrawków w mieszkaniu operatora i reżysera filmów dokumentalnych stał się początkiem poszukiwań źródła obrazów, jakie tworzymy o tym świecie. W ramach tej wyprawy zanurzył się głęboko w dwie dziedziny, które zdają się podlegać odmiennym prawom, lecz zawsze dążą do zgłębienia tego, co magiczne: fizykę i sztukę.