Kinetopsja, zaburzenie, w którym człowiek wierzy, że nieruchome obiekty są w ruchu, służy za metaforę naszej sytuacji społecznej: aksamitna rewolucja wydarzyła się trzydzieści pięć lat temu, a choć nieprzejrzysta teraźniejszość wciąż przynosi nowe problemy, debata publiczna często nadal krąży wokół polowania na „widmo komunizmu”. Z perspektywy młodej pary poznajemy fascynujący projekt opuszczonego Discolandu Sylvii i uświadamiamy sobie, jak ważne były kluczowe momenty transformacji politycznej, która ukształtowała warunki ekonomiczne i kulturowe, w jakich żyjemy dziś.