Naima, 46-letnia Wenezuelka, żyje w trudnych warunkach w Bazylei i po wielu latach pracy w nisko opłacanym sektorze zdobywa staż w opiece pielęgniarskiej. Jej szczęście zderza się jednak z twardą rzeczywistością: pacjenci uwielbiają jej pełne empatii poczucie humoru, ale współpracownicy uważają, że brakuje jej profesjonalnego dystansu. Gdy nie zalicza stażu, jej świat się rozpada.