Historia w przyspieszonym tempie: Namibia uzyskuje niepodległość w marcu 1990 roku, w lipcu przedsiębiorstwo państwowe DEFA staje się spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, w październiku NRD staje się wschodnią częścią RFN, a w sierpniu zachodnioniemiecki i wschodnioniemiecki filmowiec rejestrują dla DEFA jedną z ostatnich sprzeczności NRD. Państwo, tuż przed przejściem na emeryturę, odsyła „do domu” 425 namibijskich dzieci, które jedenaście lat wcześniej uratowało z angolskich obozów. W pośpiechu. Ale dlaczego? Kiedy Grote, Kunert i dzieci przybywają na miejsce, namibijski minister wyjaśnia, że wschodnioniemieccy zwolennicy tych ofiar wojen kolonialnych nie sprawują już władzy. Nowe władze nie były zainteresowane… Filmu o obcości i wyobcowaniu między Niemcami a Namibijczykami nie można znaleźć ani w programie festiwalu w Lipsku w 1990 roku, ani w 1991. Retrospektywa 2024 naprawia to dziwne przeoczenie.