Kiedy 15 marca 1939 roku armia nazistowska zajęła Czechy i Morawy, naród czeski stanął w obliczu śmiertelnego zagrożenia. Kilka tygodni później generał dywizji Alois Eliáš wkroczył w najbardziej dramatyczny okres swojego życia – 27 kwietnia 1939 roku został mianowany premierem Protektoratu Czech i Moraw. Stało się tak mimo tego, że naziści wiedzieli o działalności Eliáša w rosyjskich, a następnie francuskich legionach czechosłowackich oraz o tym, że w okresie kapitulacji monachijskiej opowiadał się za czynną obroną. Alois Eliáš przyjął stanowisko w rządzie Protektoratu, w pełni świadomy ryzyka i zagrożeń: wiedział, że współpraca z nazistami splami jego imię, i zdawał sobie sprawę, że nie obędzie się bez udawanej lojalności.