Ade od dzieciństwa cierpi na rzadką przypadłość zwaną zespołem zatrzymania mrugania — zaburzenie, które uniemożliwia jej otwieranie oczu na zawołanie, czasem nawet przez pięć lub sześć godzin bez przerwy. Teraz, w wieku siedemnastu lat, przechodzi najcięższy jak dotąd epizod: od trzech dni nie otworzyła oczu. Opowiedziana jej własnym głosem historia śledzi losy Ade, która wraca myślami do drogi od pierwszej diagnozy aż po chwilę obecną, zatrzymując się po drodze, by zastanowić się nad swoją relacją z Elirą. Przywołując te przełomowe doświadczenia, szuka sensu — czegoś, co mogłoby pomóc jej zrozumieć swoją przypadłość i, być może, w końcu otworzyć oczy.