Ma się wrażenie, że ktoś zagląda przez niezliczone okna. Młode małżeństwo mieszka w budynku mieszkalnym w trakcie budowy, do którego wprowadza się artystka tworząca dioramy. To dawna kochanka męża, który lgnie do jej pokoju, na nowo rozpalając ich miłość. Żona, czekająca w domu, wyczuwa, że spojrzenia pary stopniowo się rozchodzą, ale nadal udaje, że tego nie zauważa. Dobiegające z zewnątrz odgłosy budowy i subtelne drgania budynku wstrząsają relacjami jego mieszkańców. Starszy mężczyzna zarządzający budynkiem obserwuje to wszystko na monitorze z kamerami w swoim biurze. Pewnego dnia, jak na dany znak, w całym budynku następuje awaria zasilania. W pogrążonym w całkowitej ciemności budynku żona dostrzega jedyne światło sączące się z okna biura zarządcy. Wchodzi do jego biura i staje w obliczu rzeczywistości. Miasto, ludzie i gwiazdy wydają się małe w oddali. Co się tam dzieje?