W hospicjum 38-letnia Nadine mierzy się z nieuleczalnym nowotworem, targana gniewem i niechętną akceptacją. Z trudem żegna się ze swoim małym synem Dexterem i niedokończonym życiem, próbując udźwignąć ciężar świadomości własnej śmiertelności. Więzi z innymi pacjentami, takimi jak pełna życia Marion, przynoszą ukojenie pośród bólu i humoru. W ulotnych chwilach radości i smutku Nadine uczy się odpuszczać i odnajduje spokój w kruchej urodzie życia. Inspirowany prawdziwymi doświadczeniami hospicyjnymi poruszający debiut Benjamin Kramme ukazuje emocjonalne zawirowania towarzyszące umieraniu oraz niegasnące światło ludzkiej więzi.