W każdy wtorek Mallarmé przyjmował gości, a ludzie tłumnie przybywali do jego domu, by go słuchać. Wśród uczestników tych wieczorów byli Renoir, Gide, Claudel, Henri de Régnier, Barrès, Debussy i Valéry. W swoich dziennikach lub korespondencji amerykański poeta Sadakitchi Hartman, zięć Mallarmégo Edmond Bonniot oraz francuski poeta Jean de Tinan wspominają Mistrza stojącego przed piecem wyłożonym kaflami i snującego opowieści o ripostach, aforyzmach, osądach, anegdotach, zdaniach i wspomnieniach. Film dokumentalny, łączący fotografie, przedmioty, rysunki, ryciny i ujęcia z rzeczywistości, próbuje odtworzyć to miejsce, małą jadalnię, jej umeblowanie oraz rytuał wieczorów: przynoszenie krzeseł, częstowanie ponczem i palenie tytoniu. Jean-Paul Fargier ponownie gromadzi tych znamienitych słuchaczy w zrekonstruowanej przez siebie scenerii.