Dwoje młodych uciekinierów, którzy dzielą marzenie o utopii zwanej „island”, spotyka kobietę żyjącą pomiędzy rozwiedzioną parą. Choć cała trójka ma wspólne doświadczenie wyobcowania i porzucenia, uświadamiają sobie, że nie potrafią dzielić podstawowych emocji ani solidarności. Dostrzegając, że ich sytuacja nie różni się od sytuacji owada uwięzionego w kubku, rozstają się z kobietą, a także we dwoje wyczuwają nieuchronność własnego rozstania.