Jest rok 1946. Zgodnie z surowym nakazem ojca Adam zaciąga młodszego brata Alego, by byli świadkami obmycia zwłok dziadka przed pochówkiem. Ich kuzynka Iman, ich stała towarzyszka zabaw, zostaje wykluczona z rytuału, ponieważ jest dziewczynką. Widok zwłok wywiera na Adama głęboki wpływ; oświadcza, że nie chce dorosnąć, i od tej chwili przestaje się starzeć. Z biegiem lat wieśniacy zaczynają wierzyć, że Adam jest przeklęty, podczas gdy jego brat, zmagając się z własnym starzeniem, uważa, że Adam powinien zostać umieszczony w zakładzie. Tylko Iman i Anki, pasterz i najlepszy przyjaciel Adama od całego życia, postrzegają jego stan jako błogosławieństwo, zachowujące w nim czystą, niewinną dobroć dziecka. Przejmująca i piękna opowieść rozgrywająca się pośród irackich oaz i burz piaskowych.