Film-dziennik złożony z domowych nagrań, które ojciec kręcił na Sardynii w latach 50. i 60., ukazujących pełne zabawy i czułości rodzinne chwile przed jego przedwczesną śmiercią. Zestawiony z „Listem do ojca” Kafki film skłania do refleksji nad nieobecnością, pamięcią i ojcem samego twórcy, badając, jak ci, których utraciliśmy, nadal żyją w oglądanych przez nas obrazach.