Podobnie jak wiele razy w ciągu ostatnich 35 lat, ponownie stajemy przed trudnym wyborem. W naszej kruchej demokracji wybór prezydenta spośród kandydatów dalekich od spełniania wymogów tego urzędu nigdy nie był łatwy. Sytuacja staje się jednak jeszcze bardziej skomplikowana, gdy przyjrzymy się z bliska dzisiejszej Rumunii – krajowi zmarnowanych nadziei, nieufności i apatii. Bez względu na to, jak będzie się nazywał, nowy prezydent jest nieuchronnie konsekwencją dekady, która jeszcze się nie skończyła – dekady Iohannisa.