Bellezza (Piękno) podziwia siebie w lustrze, lecz wie, że pewnego dnia jej uroda przeminie. Piacere (Przyjemność) próbuje ją rozweselić, obiecując jej wieczną urodę, jeśli pozostanie wierna wyłącznie przyjemności. Bellezza obiecuje, że nigdy jej nie opuści albo przyjmie surową karę. Piacere ostrzega przed niszczycielską mocą niepotrzebnego zamartwiania się, lecz do rozmowy włączają się teraz Tempo (Czas) i Disinganno (Rozczarowanie). Wspólnie starają się wyjaśnić ulotną naturę piękna, które szybko więdnie niczym kwiat.