Skupia się na ostatnich dziesięciu latach życia bohatera, twórcy argentyńskiej flagi. W 1810 roku Manuel Belgrano uważa, że władzę królewską — sprawowaną przez uwięzionego przez wojska napoleońskie Fernando VII — można zastąpić wspólnotą cnotliwych ludzi, którzy utożsamiają się z Ojczyzną i potrafią przemawiać w imieniu Ludu.